Prof. Iwo Cyprian Pogonowski
Rozkaz N.K.W.D.: No. 00485 wydany
w dniu 11- VIII-1937 przez Mikołaja Jeżowa dotyczył czystek etnicznych w
Związku Sowieckim. Według dokumentów sowieckiego aparatu terroru w latach
1937-8 w Sowietach zostało aresztowanych 143,810 Polaków, z których
139,835 było skazanych w tym było skazanych na śmierć przez rozstrzelanie
111,091 osób. Polacy jako grupa etniczna w Rosji ponieśli największe straty –
najmniejsze straty w tym samym czasie w ZSRR ponieśli Żydzi traktowani w Rosji
jako grupa etniczna. Ostatnio Tomasz Sommer, autor książki: „Rozstrzelać
Polaków: Ludobójstwo Polaków w Związku Sowieckim” opublikował na ten temat
artykuł w The Polish Review vol. LV,
No. 4, 2010:417-436@ 2010 The Polish Institute of Arts and Sciences of
Już w 1993 r. członkowie rosyjskiego stowarzyszenia
Memoriał przyjechali z dokumentami N.K.W.D. do Polski i w piśmie
"KARTA", ukazał się artykuł poświęcony tej sprawie. Niestety
historycy polscy wychowani w PRL’u bali się tego tematu podobnie jak ogłoszenia
faktu, że Stalin 10tego marca 1939 zaprosił Hitlera do współpracy.
Stalin uczynił to w czasie 18go zjazdu Sowieckiej Partii
Komunistycznej w przemówieniu nadawanym przez radio. Wówczas Stalin oskarżył
Brytanię i Francję o podjudzanie Niemców i Japończyków do ataku na Sowiety w
celu dyktowania warunków pokoju po wyczerpaniu sił Moskwy i Berlina. Oferta
Stalina była dla Niemców niespodzianką, z której jak wiemy Niemcy chętnie
skorzystali ponieważ Polska blokowała dostęp armii niemieckiej do Rosji, którą
Hitler chciał pokonać żeby móc przyłączyć do „Wielkich Niemiec” żyzną Ukrainę i
budować imperium kolonialne „Od Renu do Władywostoku.”
„Wielka gra” na kontynencie
europejskim odgrywała się między Hitlerem i Stalinem. Chodziło o to, kto kogo
pokona za pomocą uwikłania go w wojnę na dwa fronty. Wywiad sowiecki
powiadomił Stalina, że marszałek Józef Piłsudski rozumiał rosnące zagrożenie
militarne Polski ze strony Niemiec i Rosji Sowieckiej. Marszałek Polski
posumował sytuację Polski w swoim testamencie, w którym powiedział rodakom:
„Lawirujcie między Niemcami i Rosją póki można, a jak się nie da, wciągnijcie
do walki cały świat.”
Hitler miał nadzieję wykorzystać Polaków jako „mięso
armatnie” a następnie chciał stworzyć „na następne 1000 lat” czyste etnicznie
Niemcy od Renu do Dniepru po dokonaniu „Planu Wschodniego” i wymordowaniu ponad
50 milionów mieszkańców Polski i Ukrainy, głównie za pomocą komór gazowych w
celu zapewnienia Niemcom raz na zawsze wielkich połaci żyznych ziem. Tak,
więc oferta Stalina z 19go marca, 1939, kiedy Stalin publicznie przemawiał na
18tym zjeździe sowieckiej partii komunistycznej w Moskwie, była przez Niemców
przyjęta, ponieważ Polacy bronili swej niepodległości i 26go stycznia, 1939,
odmówili stanowczo przyłączenia się do ataku Niemców na Rosję. Za to Rosjanie
powinni być wdzięczni Polsce. Polska odmówiła udziału 40 do 50 polskich dywizji
gotowych do akcji oraz mobilizacji około trzech i pół miliona potencjalnych
rekrutów. Siły Polski wraz
z ponad 220 niemieckimi dywizjami oraz 200 dywizjami japońskiej Armii Kwantung,
mogłyby umożliwić zwycięski atak na Sowiety, które były, jak wspomniałem,
głównym geopolitycznym wrogiem Hitera, w jego planowanych podbojach na „następne
1000 lat.” Ówczesna gra Stalina jest opisana na stronie 95 mojej książki:
(Pogonowski.
Stalinowi zależało na pozbyciu się frontu japońskiego za
pomocą paktu Ribbentrop-Mołotow, który to pakt stanowił zdradę paktu Niemiec z
Japonią z 25 listopada 1936 roku. Gra Stalina udała się i Sowiety pozbyły się
frontu z Armią Kwantungu 16go września 1939 po czym 17go września Czerwona
Armia uderzyła na Polskę. O tle daty 17go września historycy w Polsce nie
piszą. Stalin obserwował groźny dla Rosji rozwój wypadków, kiedy
Japonia sprzymierzona z Niemcami atakowała Związek Sowiecki w okresie od 25
listopada, 1936 roku, kiedy Japończycy zaatakowali sowieckie wyspy na rzece
Amur w 1937 roku, do chwili, kiedy wojska Armii Kwntung dokonały ataku na
Niezależną Wschodnią Armię Czerwoną na granicy Mandżuko w 1938 roku. Wówczas
zaczęły się rozgrywać największe bitwy powietrzne w historii tamtych czasów
między lotnictwem japońskim i sowieckim. W bitwach tych brało udział do 400
samolotów. Z początkiem 1939 roku rozpoczął się napór wojsk japońskich na
Zewnętrzną Mongolię, kontrolowaną przez Związek Sowiecki.
W historycznej literaturze
polskiej, jak dotąd, nie znalazłem ważnej i podstawowej wypowiedź Hitlera z
11go sierpnia 1939 roku, skierowanej do Komisarza Ligi Narodów, Jacob’a
Burkhardt’a: „Wszystkie moje plany i przedsięwzięcia są skierowane przeciwko
Rosji; jeżeli Zachód jest zbyt głupi i ślepy, żeby to pojąć, będę musiał ułożyć
się z Rosją, wspólnie pokonać Zachód, a po klęsce Zachodu, zaatakuję Rosję
wszystkimi moimi siłami. Konieczna mi jest Ukraina, tak żeby nie mogli mnie
wziąć głodem, jak to się stało w ostatniej wojnie.” (Roy Dennan: „Missed
Chances,” [“Stracone Możliwości”] Indigo, Londyn 1997, str. 65). Polska była
dosłownie między niemieckim młotem i sowieckim kowadłem – Polacy ratowali się
przed całkowitą likwidacją ich państwa na terenach piastowskich i dlatego
odmówili udziału w podboju Rosji przez Niemcy. Polacy spowodowali zdradę
Hitlera jego paktu z Japonią z 1936 roku, oraz zniszczyli plany jednoczesnego
uderzenia przeważającymi siłami na Rosję z zachodu przez Niemcy i Polską a ze
wschodu przez Japonię. Podczas gdy odbywała się gra polityczna powyżej opisana
miało miejsce ludobójstwo Polaków według rozkazu N.K.W.D.: No. 00485
podpisanego w dniu 11- VIII-1937 przez Mikołaja Jeżowa. Po wojnie Nikita
Pietrow, wiceszef Memoriału udostępnił dwukrotnie historykom polskim
dokumenty dotyczące rozkazu N.K.W.D.: No. 00485– raz bezskutecznie i
drugi raz kiedy po latach tymi dokumentami zainteresował się dr Sommer.
Dr. Tomasz Sommer dobrze opisuje los Polaków w Rosji
przed samą wojną w książce "Rozstrzelać Polaków.
Ludobójstwo Polaków w Związku Sowieckim w latach 1937-1938. Dokumenty z
Centrali" i procedury dotyczącej rozstrzelania polskich oficerów w
Katyniu. Samym mordem operacyjnie zajmował się Nikołaj Jeżow i podległe mu
NKWD. O przebiegu zbrodni raportowano z powrotem "naczalstwu".
Dr. Tomasz Sommer dobrze opisuje los Polaków w Rosji przed samą wojną w książce
"Rozstrzelać Polaków. Ludobójstwo Polaków w Związku Sowieckim w latach
1937-1938. Dokumenty z Centrali.
22 kwiecień 2011
r. prof. Iwo Cyprian Pogonowski
Blacksburg, US www.pogonowski.com