Prof. Iwo Cyprian Pogonowski
Koniec Euro w 2011 Roku?
Koniec euro w 2011 roku jest
obecnie wspominany w dyskusjach ekonomistów w związku z kryzysem w Europie,
gdzie waluta to kontrolowana przez Centralny Bank Niemiec ma niby reprezentować
wszystkie gospodarki unii monetarnej bez jednoczesnej władzy centralnej nad
gospodarką każdego państwa członkowskiego. Sama inicjatywa stworzenia waluty
euro miała dać Niemcom silną pozycję w gospodarce światowej.
Faktycznie dla Niemiec pokonanych
w 1945 roku Zimna Wojna USA przeciwko Związkowi Sowieckiemu była ”bonanzą”
ekonomiczną i ratunkiem od zemsty Żydów za ludobójstwo dokonane głównie na
t.zw. Żydach Wschodnich, o których, asymilujący się w Niemczech Żydzi
rozpowszechniali negatywne opinie, w celu nie dopuszczania do ich imigracji do
Niemiec.
W 1944 roku w USA był sporządzony
plan, który miał na celu uniemożliwienie Niemcom odbudowę ich potęgi po
nadchodzącej klęsce w 1945 roku. Autorem tego planu był Żyd, były (52gi z kolei) minister
skarbu USA, przy rządzie prezydenta Roosevelta, Henryk Morgenthau’a Jr.
(1891-1967). Stworzył on tak zwany „Plan Morgentau’a,” który to plan miał na
celu stworzenie z Niemiec kraju pasterskiego i zniszczenie Niemiec jako potęgi
przemysłowej począwszy od permanentnego podziału na Północne i Południowe
Niemcy oraz strefę międzynarodową jak też tereny przyłączone do Francji, Polski
i Związku Sowieckiego.
Perspektywa dążenia do dominacji
świata przez Niemcy nie miała sensu po kapitulacji w 1945 ale
pomoc USA w odbudowaniu Niemiec pozwoliła na plany budowy Unii Europejskiej i
strefy euro, waluty kontrolowanej przez bank centralny Niemiec. Dominacja
gospodarcza Europy przez Niemcy za pomocą euro okazała się bardzo trudna i
kosztowna jak wykazała tak zwana „tragedia grecka,” po której grożą podobne
tragedie Irlandii, Portugalii, Hiszpanii i Włoch. Wielu uważa, że Polska bardzo
skorzystała dzięki temu, że jak dotąd nie została przyjęta do strefy monetarnej
euro. Natomiast słyszy się o ugrupowaniach greckich i ich nawoływania do
wyjścia Grecji ze strefy euro.
Głównym problemem euro jest brak
sił politycznych władz centralnych do kontrolowania gospodarek poszczególnych
członków przez bank centralny Niemiec. Fakt, że euro stał się walutą
konkurencyjną wobec dolara i mógłby spełniać rolę światowej waluty rezerwowej
powoduje akcje przeciwko euro ze strony (głównie żydowskiej) elity finansowej
USA. Niedawno w wywiadzie telewizyjnym, były minister skarbu USA nazwiskiem
Baker powiedział, że gdyby dolar stracił pozycję waluty rezerwowej to USA było
by takim samym bankrutem jak Grecja.
Sytuacja międzynarodowa waluty
euro powoduje, że ekonomiści w Nowym Jorku otwarcie wyrażają wątpliwości czy
euro dotrwa do końca roku 2012? Ostatnio w piśmie „The New York Review of
Books,” oficjalnie z 13 października 2011, ukazał się artykuł pod tytułem: „Czy
Euro ma Przyszłość?” („Does Euro Have Hale Future?”) napisany przez George’a
Soros’a, Żyda węgierskiego urodzonego pod nazwiskiem Gyorgy Schwartz w roku
1930.
Soros jest spekulantem walutowym
na wielką skalę, który zarobił ponad 25 miliardów dolarów i w Polsce jest znany
ze stworzenia wpływowej Fundacji Batorego w ramach jego interwencji
polityczno-charytatywnych w wysokości 7 miliardów dolarów. Sąd w Paryżu skazał
Sorosa w roku 2002 na 2,3 miliony dolarów grzywny za nielegalne transakcje tak
zwane „insider trading.”
Soros uważa, że Niemcy jak główny
wierzyciel w strefie euro, obecnie decydują o przyszłości gospodarczej Unii
Europejskiej. Twierdzi on, że trzeba być przygotowanym na opuszczenie strefy
euro przez Grecję, Portugalię i Irlandię. Żeby uniknąć katastrofy finansowej
trzeba zabezpieczyć depozyty w bankach pod nadzorem centralnego banku UE, który
to bank miałby prawo nakładać podatki i pożyczać pieniądze w strefie euro.
Załamanie się wartości euro
według Sorosa grozi kryzysem nie do opanowania przez rząd niemiecki. Obecnie
wyjście Grecji i Portugalii ze strefy euro, Soros uważa za konieczne, żeby
gospodarki tych państw mogły funkcjonować. Według Sorosa upadek gospodarczy
Grecji i Portugalii obecnie jest w stanie spowodować załamanie się globalnego
systemy bankowego i bardzo ciężki kryzys światowy.
3 października 2011 r. prof. Iwo Cyprian Pogonowski
Blacksburg, US www.pogonowski.com